Hoe bent u in de transportsector terechtgekomen?
 

“In 1999 ging ik aan de slag in een klein transportbedrijf dat op zoek was naar iemand die zowel kon rijden als instaan voor de administratie. Ik werd er het vierde personeelslid en leerde er alles vanuit de basis: met een camionette te rijden, routes uitstippelen met oude wegenkaarten, noem maar op.”

“Het bedrijf begon te groeien en had nood aan iemand met een vervoersvergunning. Ik volgde daarom een snelcursus en haalde deze vergunning in 2004. Vanaf dat moment legde ik me toe op het volledige personeelsbeleid, de planning en de facturatie. Er was echter een enorm gebrek aan communicatie en overleg tussen het management en het personeel. Ik was ervan overtuigd dat het anders en beter kon.”

 

Wat heeft u ertoe aangezet om zelf te gaan ondernemen?
 

Ik kende in het begin helemaal niets van ondernemen. Door raad te vragen en me te omringen met de juiste mensen heb ik die drempel overwonnen.

“Toen het bedrijf in 2008 failliet ging, besliste ik om mijn kans te wagen en het handelsfonds over te nemen. De bestaande klanten bevestigden meteen dat ze verder wilden samenwerken indien ik het bedrijf zou verderzetten. Mijn bod haalde het van de concurrentie. Ik kreeg tien dagen om kapitaal bij elkaar te zoeken en moest dus diezelfde dag nog een financieel plan opstellen. De volgende dag gaf ik bij de bank de pitch van mijn leven en kreeg ik de nodige middelen ter beschikking.”

“In datzelfde jaar brak echter de mondiale crisis uit, waardoor onze telefoon plots stopte met rinkelen. Naast de nachtelijke verdeling van dagbladen bleef er haast niets meer over. Bovendien hadden we heel wat onderhoudskosten aan onze sterk verouderde vloot. We stevenden hierdoor af op een enorm verlies.”
 


 

Wat ondernam u deze situatie te keren?
 

“In januari riep ik al het personeel bij elkaar en vertelde hen eerlijk waar we stonden. Dat werd enorm goed opgenomen. Er ontstond een soort van ‘wij’-gevoel en meerdere krachten waren bereid om tijdelijk halftijds te gaan werken. Daarnaast bracht ik alle kosten in kaart en trachtte ik op zo veel mogelijk manieren te besparen. Bovendien ontwierp ik een folder en verdeelde die zelf bij 10 bedrijven op ons industrieterrein. Diezelfde week al namen 7 bedrijven contact op. Wij beschikten over de capaciteit die zij nodig hadden en konden hen dus meteen verderhelpen. Zij zijn vandaag nog steeds klant bij ons.”

“Stilaan kregen we het weer drukker en in 2010 hadden we zelfs geen negatief eigen vermogen meer. Ook kregen we in 2010 nieuw kapitaal van de bank om 7 jonge tweedehandsvoertuigen aan te kopen die de oude konden vervangen. Dat zorgde voor nieuwe zuurstof binnen het bedrijf, en we groeiden jaar na jaar verder met een steeds meer diverse vloot. Eind dit jaar zullen we ons huidige pand zelfs verder uitbreiden om tegemoet te komen aan de groeiende vraag.”

 

Begin dit jaar won u de Womed Award. Hoe ging dat in zijn werk?
 

“Het was in feite mijn bankier die me voordroeg als kandidaat. Ikzelf vond dat dat niets voor mij was, maar hij vond mijn verhaal heel inspirerend. Het was diezelfde bankier die ondanks de moeilijkheden altijd in ons is blijven geloven en heel wat moeilijke dossiers voor ons heeft behandeld. Uit respect voor hem nam ik deel. Na enkele weken kreeg ik een telefoontje om te melden dat ik bij de laatste 10 genomineerden was. Vervolgens mocht ik mijn verhaal doen voor een jury.”

Als je twijfelt om in het ondernemerschap te stappen, moet je het gewoon doen.

“Daarna kreeg ik de bevestiging dat de jury het unaniem eens was over de drie finalisten: Marjola Maes (Degels Metal), Marina Doggen (Gutami Solar) en ikzelf! Tijdens de mediatraining die daarop volgde, leerden wij elkaar goed kennen. Ik had eigenlijk nooit verwacht dat ik er als winnares zou uitkomen, zeker als je kijkt naar het straffe parcours van de andere twee finalisten. Ik ben dus enorm gelukkig met de trofee. Dankzij mijn deelname ben ik in een zeer leuk avontuur terechtgekomen en heb ik al heel wat interessante mensen leren kennen.”

 

Welk advies kunt u geven aan andere vrouwelijke ondernemers?
 

“Ik netwerk veel en leer hierdoor veel startende ondernemers kennen die ik zo veel mogelijk open en eerlijk advies probeer te geven. Ik weet immers nog goed hoe ik in de begindagen alles zelf moest uitzoeken. Als ik vragen had, belde ik zelfs gewoon andere bedrijven op. Daarom wil ik nu hetzelfde doen voor andere jonge ondernemers. Het is belangrijk om anderen ook iets te gunnen. Op die manier heb ik een ruim netwerk kunnen uitbouwen en kan ik indien nodig ook steeds terecht bij anderen.”

“Als je twijfelt om in het ondernemerschap te stappen, moet je het gewoon doen. Nog te vaak zoekt men excuses, en uiteindelijk komt er dan helemaal niets van. Zo gaat er veel potentieel verloren en heeft men achteraf vaak spijt. Ikzelf kende in het begin ook helemaal niets van ondernemen. Door raad te vragen en me te omringen met de juiste mensen heb ik die drempel overwonnen.”